Zedendelinquentie: behandeling vermindert recidiverisico

Zedenzaken laten onze samenleving zelden onberoerd. Niet in het bijzonder wanneer minderjarigen het slachtoffer worden.

Om aan de publieke verontwaardiging tegemoet te komen, worden er vaak zware straffen opgelegd aan plegers van dergelijke seksuele misdrijven.

Maar maken deze zware straffen onze maatschappij ook automatisch veiliger?

Om deze vraag genuanceerd te kunnen beantwoorden is de volgende wetenschappelijke kennis van zaken cruciaal ;

Een pedofiel is een volwassen persoon die zich seksueel aangetrokken voelt tot kinderen die nog geen secundaire geslachtskenmerken vertonen (verlaging van de stem, haargroei, borstontwikkeling, …). Hierbij wordt vaak uitgegaan van kinderen onder de leeftijd van 13 jaar.

Pedofilie is geen “genetische ziekte”. Het is een aandoening waarin verscheidene factoren een complexe rol spelen. Er is aldus geen eenduidige oorzaak aan te wijzen voor het hebben van een parafiele stoornis.

Het verloop van onze seksuele ontwikkeling hangt namelijk af van verschillende biologische, (neuro)psychologische, sociale, culturele en situationele factoren.

Het is de wisselwerking tussen mens en omgeving die uiteindelijk bepaalt hoe seksualiteit wordt beleefd en welke betekenis hieraan wordt gegeven. De opvoeding en het gezin zijn hierin twee bepalende factoren. Daarnaast hebben ook de eerste seksuele ervaringen en sociale vaardigheden een belangrijke invloed.

Tijdens de gehele seksuele ontwikkeling wordt zowel de beleving als de betekenis van seksualiteit bijgesteld, op basis van de opgedane ervaringen. De seksuele ontwikkeling kan als gevolg van positieve ervaringen en factoren normaal en gezond verlopen. Nare ervaringen, ongunstige combinaties van factoren, en onvoldoende steun en coping kunnen daarentegen leiden tot afwijkende seksuele gevoelens en gedragingen.

Pedofilie als seksuele voorkeur is niet strafbaar, het verrichten van pedoseksuele handelingen is daarentegen wel strafbaar gesteld in ons Strafwetboek.

Vermits de vraag naar de onderliggende oorzaken van deze strafbare handelingen bijzonder complex is, betreft de vraag naar een adequate bestraffing des te meer een ingewikkeld vraagstuk.

Vroeger stond bij het bepalen van de strafmaat vergelding als strafdoel centraal. Er werd voornamelijk gefocust op het verleden zonder rekening te houden met de invloed van de opgelegde straf op de toekomst.

Er dient te worden vastgesteld dat door het opleggen van een ‘kale’ gevangenisstraf de zedendelinquent weliswaar voor een bepaalde tijd uit de samenleving wordt verwijderd, maar zonder dat het onderliggende probleem echter wordt aangepakt waardoor de kans op herval zeer reëel is.

Vandaag de dag dringen strafdoelen zoals herstel, hulp en rehabilitatie in ons strafrechtelijke sanctierecht door.

Een optimale straf is er één dewelke aan alle verzuchtingen uit de samenleving tegemoetkomt: een straf die als rechtvaardig wordt ervaren door het slachtoffer en diens entourage, maar die ook voldoende geïndividualiseerd is en rekening houdt met de persoonlijkheid en psychologische achtergrond van de dader.

De ultieme betrachting is het risico op recidive zoveel mogelijk te beperken.

Verschillende wetenschappelijke onderzoeken hebben aangetoond dat lange ‘kale’ gevangenisstraffen de kans op herval net verhogen en bijgevolg contraproductief zijn voor de veiligheid van onze samenleving.

Het volgen van een adequate behandeling daarentegen brengt wel een positief effect teweeg op het risico op recidive.

Bij het behandelen van een zedenzaak zullen wij hiervoor dan ook steeds bijzonder oog hebben. Als specialisten ter zake weten wij bij welke gespecialiseerde instanties kan worden aangeklopt om een behandelingstraject op te starten dat eventueel in een latere fase voor de rechtbank kan worden voorgelegd en waarmede rekening kan worden gehouden bij het bepalen van de strafmaat.

Wenst u hierover meer informatie of wil u worden bijgestaan door een gespecialiseerde advocaat? Neem dan gerust contact met ons op via info@bannister.be of via 03.369.28.00.

27 mei 2020